Τυχερή... είμαι και φαίνομαι.

Στις 9 Μαρτίου το μπλογκ της αγαπημένης μας Ράνιας, "Οκόσμος της Ράνιας", είχε τα γενέθλια του. Έκλεισε τα δυο χρόνια του και η οικοδέσποινα κλήρωσε ένα δωράκι, για εμάς τους φίλους. Η τυχερή είμαι εγώ, γιούπιιιι! Σήμερα το μεσημέρι, έφτασε στα χέρια μου το πακετάκι της Ράνιας. Και αισθάνθηκα, όχι απλώς τυχερή, μα υπέρ τυχερή! Αρχικά γιατί είναι η πρώτη φορά που κερδίζω σε μια κλήρωση, αργότερα γιατί άνοιξα το δώρο μου...Το δώρο μια θήκη για τις βελόνες μου. Το χρώμα αγαπημένο κόκκινο, το κέντημα υπέροχες κουκουβάγιες (γιατί είμαι και κουκουβάγια, μην ξεχνιόμαστε), το σύνολο με ενθουσίασε!

Μαζί ένα δεματάκι από λεβάντα για το συρτάρι μου, πλεγμένο περίτεχνα, από τα χεράκια της Ράνιας! Ένα γλυκό γράμμα σε πανέμορφη κόλλα χαρτιού! Δύο χάρτες για τον Μάριο που έπιασε δουλειά αμέσως!

Και ένα σημειωματάριο, όπου μου ανακοίνωσε πως θα γράφει μέσα, μόνο ρώσικα.
Η θήκη με ξετρέλανε για κάθε μικρή της λεπτομέρεια, όπως το ψαλιδάκι που κρέμεται από το συρτάρι

Το δέμα της Ράνιας ξεχείλιζε φροντίδα, μεράκι, ταλέντο, αγάπη.
Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που ένιωσα παρόμοια, εδώ μέσα, στον μικρόκοσμο μας. Νιώθω τυχερή, για όλους τους υπέροχους ανθρώπους, που γνώρισα εδώ!
Και μιας που ευχαριστώ τη Ράνια από καρδιάς, θέλω να ευχαριστήσω επίσης, πολύ μα πολύ καθυστερημένα, τη Στέλλα από το μπλογκ  Νεφέλη. Στέλλα μου μπορεί να μην σε ευχαρίστησα εγκαίρως, και συγχώρα με, μα ο γιος μου σε τιμά πολλά βράδια, που του διαβάζω τις ιστορίες από την Ντενεκεδούπολη!

Είμαι πανευτυχής που είσαστε εδώ φίλοι μου και μου υπενθυμίζεται καθημερινώς, πως υπάρχει πάντα γύρω μας αγάπη, χιούμορ, ευγένεια, μοίρασμα!
Σας γλυκοφιλώ
Ειρήνη

Μεγάλο ευχαριστώ!

Είναι ξανθιά, όμορφη, με απίστευτο χιούμορ, ταμπεραμέντο και αφοπλιστική ευθύτητα. Μου άρεσε, από την πρώτη ανάγνωση, ο χαρακτήρας της. Νιώθω πως διαθέτει ότι μου λείπει, που αν το είχα θα ήμουν πιο ισορροπημένη. Δεν μπορώ να το πω με λέξεις, μα της ζηλεύω την δυναμική ψυχοσύνθεση. Έχει μια φοβερή οικογένεια και όταν μεγαλώσω θέλω να της μοιάσω, στις πρακτικές της, ως μέλλουσα πεθερά! Την λένε Νάσια και είναι, μόλις ενός έτους, διαδικτυακή μου φίλη. Θα μου πει κανείς, μα δίχως να την γνωρίζεις δια ζώσης, πως διατείνεσαι όλα τα παραπάνω; Με μεγάλη σιγουριά -που για ελάχιστα πράγματα διαθέτω- θα απαντήσω πως εμπιστεύομαι πάντα το ένστικτο μου. Δεν πέφτω έξω με τους ανθρώπους, σχεδόν ποτέ.

Από σήμερα το πρωί, το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μας, φιλοξενεί το πανέμορφο ελαφάκι που μου έστειλε! 

Μαζί με ένα δώρο από τα αγόρια της, για το δικό μου αγόρι. 

Η απίστευτη σύμπτωση; Ο Μάριος έχει ζητήσει το συγκεκριμένο δώρο από τον Αι-Βασίλη! Α ρε Νάσια μέχρι και τον Άγιο προσπέρασες με την φόρα που σε διακρίνει! 

Ο Μάριος μόλις επέστρεψε από το σχολείο άνοιξε το δώρο του και ξετρελάθηκε! Του εξήγησα για τους αποστολείς και χωρίς δεύτερη σκέψη μου είπε:

- Μαμά θέλω να πω ευχαριστώ στον Νικόλα και στον Πέτρο, γιατί είναι τέλειοι φίλοι που με έκαναν τόοοσο χαρούμενο!

Χίλια ευχαριστώ από καρδιάς, Νάσια, Πέτρο και Νικόλα! Μας κάνατε πολύ χαρούμενους με την υπέροχη χειρονομία σας! 

Συμπέρασμα: σαν την Χαλκιδική και τις ανθρώπινες σχέσεις δεν έχει!!!

Έχουμε πακέτα!

Μέσα στον Νοέμβρη, ήρθε ο αδερφός μου για δουλειές, στην Αθήνα. Μεγάλη χαρά στο σπίτι! Ο θείος Γιάννης, εκτός από αγκαλιές και αγάπη, μας έφερε και καλούδια από το βορρά! Κάτι μήλα φίλε μου, που μοσχομύριζαν, ζουμερά αλλά και σκληρά, γλυκά και ξινά... ποίημα τα μήλα από το χωριό! Φυσικά ο Μάριος, μην περιμένεις πως χάρηκε με μήλα, φύλλα και κοτόπουλα που πετούσαν μέσα από το καλάθι! Όοοοχι ξετρελάθηκε με τις ζωγραφιές που του έστειλαν, τα ξαδερφάκια του.

Και με το όνομα του, κεντημένο από τα χεράκια της θείας Ρεβέκκας!

- Μαμά μ΄αγαπάνε πολύ τα ξαδερφάκια μου;
- Ναι αγάπη μου.
- Και οι θείοι κι οι θείες και οι γιαγιάδες και οι παππούδες;
- Βέβαια μωρό μου.
- Τελικά μαμά είμαι αξιαγάπητος!
Αξιαγάπητος και υπέρμετρα μετριόφρων!

Μετά το πρώτο δέμα, κατέφθασε ένα δεύτερο, από την θεία Σόφη αυτήν την φορά.
Η οποία, πολύ καλώς έκανε και μας έφτιαξε δύο υπέροχα Χριστουγεννιάτικα ημερολόγια, ένα για ΄μένα κι ένα για τον μικρό. Αλλά μας τα έστειλε νωρίς! Εμείς, ο ένας πιο περίεργος από τον άλλο, έχουμε ξεροσταλιάσει, θέλοντας να τ΄ανοίξουμε με μιας!

Ο μικρός με πιάνει στα πράσα:
- Μαμά γιατί σκαλίζεις το ημερολόγιο σου;;;
- Δεν σκαλίζω παιδί μου, το ξεσκονίζω...
- Ε ρε μαμά, γιατί η θεία Σόφη δεν έκανε τα ημερολόγια, να αρχίζουν από το 32; Δεν μπορώ να περιμένω το 24!

Πριν λίγες μέρες πήγαμε σε ένα κατάστημα απέναντι από το σπίτι μας να πάρουμε δυο μπάλες για το δέντρο. Ο ιδιοκτήτης έχει ένα πιάνο εκεί και ο Μάριος όποτε πάμε, του ζητά να παίξει.
- Κύριε Α. μπορώ να παίξω λίγο πιάνο;
- Βέβαια αγόρι μου.
- Ακούστε λίγο, θα παίξω ένα τραγούδι λυπημένο.
- Γιατί λυπημένο Μάριε;
- Γιατί η γιαγιά Χαρούλα είναι μακρυά μου και δεν μπορώ να την βρω!

Στολίσαμε το σπίτι, γράψαμε γράμμα στον Άι Βασίλη, ψηλαφούμε στα κρυφά τα μικρά πακετάκια στα ημερολόγια μας και αύριο, το κλου του μηνός... Περιμένουμε στας Αθήνας, τη γιαγιά Χαρούλα, να υποδεχτούμε μαζί τον Δεκέμβριο.

Μέσα από τις καθημερινές δυσκολίες και τις συνθήκες που πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, νιώθω τυχερή για τους ανθρώπους της ζωής μου! Η αγάπη τους, η αγάπη, είναι η μεγαλύτερη δύναμη...
                                Σας γλυκοφιλώ
                                  Ειρήνη

Μαμά πότε θα ξαναπαίξουμε κλήρωση;

Ο Μάριος λατρεύει τα γράμματα και τους αριθμούς. Από τότε που έπιασε μαρκαδόρους στα χέρια του αρνούνταν πεισματικά να ζωγραφίσει.
- Δεν θέλω να ζωγραφίζω μαμά, θέλω μόνο numbers και ABC 's.

Στεναχώρια εγώ... Το παιδί μου δεν θέλει να εκφραστεί, δεν έχει έφεση στα καλλιτεχνικά...
Ώσπου συνήλθα, για πολλοστή φορά, και σκέφτηκα λογικά, οξύμωρο!
Το παιδί ας κάνει ό,τι του αρέσει και το κάνει χαρούμενο. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι αγάπη για τα ίδια πράγματα. Τώρα πια ο μικρός ξέρει τα αλφάβητα στα ελληνικά, αγγλικά, ρώσικα και αράβικα. Διαβάζει στα ελληνικά και στα αγγλικά. Οι άλλες δυο γλώσσες είναι καινούριο κοσκινάκι, αν και ξέρει πολλές λέξεις στα ρώσικα. Ώρες ώρες μου δίνει στα νεύρα, να με ρωτάει και να μην μπορώ να απαντήσω στους παραλογισμούς του!

- Μαμά έλα να πούμε μαζί α-μπε-βε-γκιε (ρώσικο αλφάβητο)
- Δεν το ξέρω αγάπη μου.
- Το ξέρεις μαμά, άκου τι εύκολο είναι: α-μπε-βε-γκε-ντε-γιε-γιο.......

- Φτιάξε μου χειροτεχνία με τα ρώσικα μανούλα
- Γράψε μου καλύτερα το κράκτκαγιε βρε μαμά.....

Οπότε το πρωί που του ζήτησα να με βοηθήσει στην κλήρωση για τα σκουφάκια τρελάθηκε από την χαρά του! Κόψαμε χαρτάκια να γράψουμε τα ονόματα σας κι ο Μάριος σχολίαζε ακατάπαυστα.

- Μαμά πόσες φορές θα γράψουμε Χριστίνα;
- Αριστέα; Περίεργο όνομα μαμά, αλλά μ΄αρέσει!
- Κλαυδία; άντε πάλι, κι άλλο όνομα που δεν ξέρω!
- Αθηνάααα σαν την μαμά του νονούκου!
- Μαμά πότε θα γράψουμε τα ονόματα των αγοριών;

Βάλαμε τα χαρτάκια στο κόκκινο καλαθάκι και ο κύριος έκανε την κλήρωση, με μια σοβαρότητα λες και έκανε το πιο σπουδαίο πράγμα του κόσμου!

Τα αποτελέσματα από τα χεράκια του:

Και τα επίσημα από τα χέρια της μαμάς:

Η Αλεξάνδρα είναι η Παξινού, να διευκρινίσω. Την άλλη Αλεξάνδρα μας, την είχα γράψει ως, Woman in blogs.

Στη συνέχεια, ο Μάριος πήρε το καλάθι με τα χαρτάκια και έπαιζε, "κλήρωση" !
- Μαμά πότε θα ξαναπαίξουμε κλήρωση; Πολύ ωραία περάσαμε!

Σας ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σας λόγια και τις υπέροχες ευχές! Συγχαρητήρια στις τυχερές, που μπορούν να μου στείλουν mail στο eirhnhgramm@yahoo.gr. Περιμένω κορίτσια.
                                   Σας γλυκοφιλώ
                                         Ειρήνη

Τα μικρά χεράκια, πλάθουν κουλουράκια!!!

Φέτος τα Χριστούγεννα ήθελα να χαρίσω κάποια δωράκια, αλλά δεν ήθελα να ξοδέψω πολλά χρήματα... Όπως όλοι μας βέβαια! Έτσι λοιπόν χρησιμοποίησα πολλές ιδέες που είδα στα blog. Για τις φίλες μου έφτιαξα την σούπα του χιονάνθρωπου που μας πρότεινε η Amelie και μου άρεσε πάρα πολύ! Για τα πιτσιρίκια του αδερφού μου (έχει 3 μπουμπούκια ο αδερφός μου και τον μικρούλη τον έχω βαφτίσει εγώ), όπως και για άλλα παιδάκια φίλων μου, έφτιαξα βαζάκια cookies που πρώτη φορά είδα στο ντολμαδάκι. Αφού το έψαξα, καταστάλαξα στο τι ακριβώς θα βάλω στο βάζο. Έτσι την πρωτοχρονιά που πήγαμε Πτολεμαΐδα, πήρα τα πιτσιρίκια μου και φτιάξαμε cookies, φτιάξαμε αστέρια με χαρτόνια, παίξαμε παιχνίδια στο tablet... Περάσαμε σούπερ!!!

Πλύναμε καλά τα χεράκια μας, μαζέψαμε όλα τα υλικά που χρειαζόμασταν, σηκώσαμε τα μανίκια μας και βουρ...

Χτυπήσαμε τα αβγά... (και ο Λευτεράκης μου παρατηρεί τα ξαδερφάκια!)

Αδειάσαμε το περιεχόμενο του βάζου... 

Ανακατέψαμε τα υλικά... 

Και μετά μπήκαν τα μικρά μου χεράκια, με πολλά γέλια, να ζυμώσουν τα κουλουράκια! 

Τα πλάσαμε και τα βάλαμε στο φούρνο... 

Και όταν τα ξεφουρνίσαμε...

Τα απολαύσαμε με ζεστή σοκολάτα!

Υ.Γ.= Από πίσω η γιαγιά μαγειρεύει και τα καρυδότσουφλα μας δείχνουν αν θα έχουμε βροχές τον χρόνο που μας ήρθε...

And the winner is... (plus award)

Η προθεσμία για την συμμετοχή σας στο giveaway έληξε χθες το βράδυ. Έτσι μετά από την τεράστια αυτή συμμετοχή (χα χα!), έγινε η κλήρωση... Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ' την αρχή: γράφτηκαν τα ονόματα σε χαρτάκια (σύγχρονα πράγματα!)...

...έγιναν ρολάκια, μπήκαν όλα σ' ένα ποτηράκι και εκεί ήρθε ο κατάλληλος άνθρωπος για να κάνει την κλήρωση...

Η αλήθεια είναι ότι ο κύριος δεν είχε και πολύ μεγάλη όρεξη για κληρώσεις!!! Προτιμούσε να παίξει με το ποτηράκι ή ακόμα καλύτερα να πάρει την φωτογραφική μηχανική απ' την μαμά!!! Ε! Με τα χίλια ζόρια πήρε ένα χαρτάκι και ιδού το αποτέλεσμα...

Μπορεί να μην φαίνεται ιδιαίτερα καλά στην φωτογραφία, αλλά Ελπιδάκι μου ο υιός μου αποφάσισε! You are the winner!!! Ελπίζω να σου φέρει τύχη!!! (Θα σου στείλω mail για να μου δώσεις τα στοιχεία σου, να στο στείλω)

Το post αυτό όμως δεν τελειώνει εδώ! Πρώτα η γλυκιά μας η Αγγελική μας χάρισε ένα Χριστουγεννιάτικο βραβείο και μετά ακολούθησε η καλή μας η Κική μας! Και είμαστε χαρούμενες γιατί είναι το πρώτο βραβείο που παίρνει αυτό εδώ το blog!

Σας ευχαριστούμε πολύ κορίτσια!!!

Δεν τελειώνουμε όμως εδώ... Έχει και κάποιες ερωτήσεις που πρέπει να απαντήσουμε, πάμε λοιπόν!

1. Η πιο όμορφη Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση: Εδώ να πούμε την αλήθεια ταλαντευόμασταν ανάμεσα σε δυο. Η πρώτη αφορά τα Χριστούγεννα που περάσαμε στην Βιέννη και η δεύτερη τα Χριστούγεννα που κάναμε οι δυο μας πριν πολλά χρόνια στην Αθήνα... Εντάξει, αποφασίσαμε την δεύτερη επιλογή, γιατί ήταν η πιο επεισοδιακή από τις δυο! Άσε που είναι η μόνη φορά που κάναμε οι δυο μας Χριστούγεννα και αυτό το blog ανήκει σε μας τις δυο!!!. Ας πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή... Η Ειρήνη έχει πρεμιέρα τα Χριστούγεννα στο Βεάκη και μ' έχει ταράξει στην κλάψα που θα κάνει μόνη της Χριστούγεννα, που δεν έχει αυτή οικογένεια, που κανένας δεν την αγαπάει... Λύγισα η άπονη αδερφή! Φτιάχνω βαλίτσα (στις αποσκευές είχα και φρέσκους κουραμπιέδες που έφτιαξε η ξαδέρφη μου) και ξεκινάω μια Παρασκευή μεσημέρι στις 3 από την Πτολεμαΐδα με το λατρεμένο σε όλους ΚΤΕΛ. Υποσημείωση ότι το ΚΤΕΛ κάνει 8 ώρες μέχρι Αθήνα... Όχι όμως εκείνη τη φορά! Πιάνει τρελός χιονιάς, αυτός που εμείς στον νομό Κοζάνης ξέρουμε και πολύ "αγαπάμε" και μας πήγαινε σημειωτόν!!! Έφτασα στην Αθήνα την επόμενη μέρα στις 12 το μεσημέρι! Κι άντε εγώ βόλτα πήγαινα, ήταν όμως στο λεωφορείο παιδιά που πήγαιναν για να δώσουν εξετάσεις για μια τράπεζα... Εννοείται ότι με το επόμενο επέστρεψαν! Τους λυπήθηκα πολύ! Κάνουμε Χριστούγεννα τα δυο μας, με πολλές βολτίτσες, κόσμο (και με celebrities παρακαλώ!) και μια απίθανη πρεμιέρα!!! Όλα ωραία και καλά ώσπου γυρίζουμε το βράδυ της πρεμιέρας στο σπίτι (να πω εδώ ότι είχαμε ένα σκυλάκι, πεκινουά και μονόφθαλμο που λάτρευε οτιδήποτε απαγορευμένο!) ορεξάτες για κανένα κουραμπιεδάκι και κους κους και βλέπουμε το τραπέζι με τους κουραμπιέδες ένα χαμό! Ανέβηκε ο κύριος, έφαγε 2-3 (τόσους άντεχε το στομαχάκι του!) και τους υπόλοιπους τους καθάρισε από την άχνη!!! Νοικοκυρεμένα πράγματα!!!

2. Αγαπημένο ξένο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι:

3. Αγαπημένο ελληνικό Χριστουγεννιάτικο τραγούδι:

4. Το δώρο που θα ήθελα για τα φετινά Χριστούγεννα: Θέλουμε ο χρόνος που έρχεται να κρατήσει όλα τα παιδάκια του κόσμου μακριά από νοσοκομεία και αρρώστιες!

5. Μια ευχή για το 2014: ευχόμαστε να έχουν όλοι οι άνθρωποι υγεία, αγάπη, φαγητό και μια ζεστή γωνιά να κοιμούνται.

Σοφία - Ειρήνη 

Χριστουγεννιάτικο δωράκι (giveaway)!

Είναι καιρός που αγόρασα υλικά και θέλω να στρωθώ να φτιάξω τα φετινά γούρια... Έλα μου όμως που ο μικρός έχει αντίθετη άποψη!!! Θέλει να είμαστε αυτοκολλητάκια... Όχι πως αυτό χαλάει την μανούλα, αλλά να 'χαμε να λέγαμε!!! Έφτιαχνα ένα, το χάριζα. Δεύτερο; Το ίδιο! Εεεεεε! Είπα κάποια στιγμή, πρέπει να φτιάξω κι ένα για το blogάκι μας και voila...

Το ξέρω ότι αυτό το blog μετράει λιγότερο από δυο μήνες ζωής. Το ξέρω ότι οι φίλοι μας είναι λίγοι. Παρ' όλα αυτά, από καρδιάς θέλουμε να μοιραστούμε κάτι όμορφο, κάτι για να μας πάει καλά ο καινούργιος χρόνος! Άλλωστε υπάρχει κάτι καλύτερο απ' το να μοιράζεσαι πράγματα και ακόμα περισσότερο να μοιράζεσαι αγάπη!!!

Αφήστε λοιπόν σχόλιο, μέχρι την Κυριακή στις 12 το βράδυ. Την Δευτέρα το πρωί θα γίνει κλήρωση και το γούρι θα αποσταλεί στην τυχερή λίαν συντόμως... Να σας συντροφεύει τον χρόνο που έρχεται! Με πολύ-πολύ αγάπη από την κουκουβάγια και όλο της το σόι!!!!!

Το δικό μου ημερολόγιο...

Σήμερα δεν είχα σκοπό να γράψω κάτι, αλλά είναι κάποιες φορές που τα γεγονότα σε "αναγκάζουν"...

Πριν μέρες περιπλανιόμουν στα μπλόγκ που διαβάζω και είδα τα υπέροχα ημερολόγια που έφτιαξε η Λίτσα : ένα για τα παιδιά της κι ένα για την αδερφή της. Καθώς διάβαζα, σκεφτόμουν ότι σε κανά δυο χρόνια θα πρέπει να οργανωθώ για να φτιάξω κι εγώ στο βλασταράκι μου. Μπαίνω λοιπόν να αφήσω σχόλιο και λίγο πιο πάνω βλέπω σχόλιο της αδερφής μου. Έτσι αποφάσισα να την πειράξω και της έγραψα ότι θέλω κι εγώ ένα!  

Σήμερα το πρωί με παίρνει τηλέφωνο η αδερφή μου και μου λέει ότι μου στέλνει δέμα με τα ΚΤΕΛ. Την μαλώνω γιατί δεν είναι καιρός για έξοδα κι αυτή μου λέει πως είναι πράγματα για το νινί, που γιορτάζει στις 15. Που να πάει το μυαλό μου; Πριν λίγο πήρα το δέμα και μέσα βρήκα (εκτός από τα πράγματα για τον Λευτέρη μου) ένα μικρό ξύλινο καφάσι, που έχει μέσα 24 δωράκια και 24 καρτούλες!!!

Εννοείται ότι η χαρά μου είναι απερίγραπτη!!! Άνοιξα το πρώτο δώρο και συγκινήθηκα ακόμα περισσότερο... Πριν μερικά χρόνια είχαμε πάει με την αδερφή μου στην Γερμανία. Αγοράσαμε από ένα Χριστουγεννιάτικο παζάρι 2 υπέροχα κηροπήγια. Το δικό μου έσπασε στο αεροπλάνο και είχα στεναχωρηθεί απίστευτα!!! Και σήμερα ανοίγω το πακετάκι μου και βλέπω μέσα το δικό της... Θέλει τώρα να το χαρώ κι εγώ! Πραγματικά δεν έχω λόγια... Ξέρω πολύ καλά ότι είναι ο άνθρωπος που με αγαπάει απίστευτα πολύ, ότι θα μου έδινε τα πάντα ακόμα κι αν στερούνταν αυτή... Αλλά αυτό ήταν πολύ γλυκό και τρυφερό... Τελικά δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα απ' το να νιώθεις αγάπη!!!

Σ' ευχαριστώ πολύ αδερφούλα μου!!! Σ' αγαπώ πολύ!!!