Εδώ και καιρό χαζεύω σε μπλογκς, με υπέροχες συνταγές, καταπληκτικές φωτογραφίες, που θέλεις να βουτήξεις από την οθόνη του υπολογιστή και να γίνει μακελειό, να μη μείνει ψίχουλο! Σήμερα θα σας συστηθώ κι εγώ! Ναι, διότι υπάρχουμε κι εμείς γύρω τριγύρω, οι ακαμάτρες νοικοκυρές! Θα σας μιλήσω για την δεινότητα μου στις (επικίνδυνες) μαγειρικές! Αποφάσισα λοιπόν, εψές, να φτιάξω ένα κέικ! Ζήλεψα πολλά τον τελευταίο καιρό στα πέριξ, αλλά δυστυχώς, ο υιός μου, ο μονάκριβος, είναι θανατερά αλλεργικός, οπότε η συνταγή εδώ και δυόμιση χρόνια είναι η ίδια. Σχετικά επιτυχημένο για κέικ χωρίς υλικά!!! Και λέω χωρίς υλικά γιατί χωρίς αυγά, βούτυρο και γάλα κέικ δεν το λες! Πως μπήκε ο διάολος μέσα μου, λέω να βάλω κακάο ν' αλλάξει η γεύση! Εδώ τα κορίτσια που ξέρουν τολμούν! Τι μήλα, κανέλες, σοκολάτες, τυριά με φρούτα.... και όλα δείχνουν μπουκιά και συχώριο! Και στο κάτω κάτω τι διαφορά θα έκαναν πενήντα γραμμάρια αθώο κακάο! ΔΕΝ ξέρω τι έφταιξε, δεν ξέρω τι έκανα και τι δεν έκανα, το γλυκό απέτυχε παταγωδώς! Εξωτερικά ψημένο στο γκριλ, λίγο πιο μέσα στους 180 πάνω κάτω και εσωτερικά σούπα!!! Πως να το παρουσιάσω στα αγόρια μου, τι να τους πω; Ελάτε να φάτε λάβα σοκολάτας (λέμε τώρα) με μια στρώση λασπωμένης ψίχας και κρούστα που σπάει δόντι; Θα το πετάξω! Να το πετάξω και τόσα υλικά να πάνε στράφι; Ο δε μικρός ούρλιαζε "μαμά κεκάκι, δώσε μου κεκάκι'' Και κάπως έτσι έφτασε η στιγμή που έπρεπε να αποφασίσω: το πετάω ή το σενιάρω; Σπάω από γύρω τα καλοψημένα για τον γιόκα και παίρνω το υπόλοιπο νιανιά υλικό το στρώνω σε ένα ταψάκι, του δίνω μια στο φούρνο ένα δεκαλεπτάκι, σιάζω στα γρήγορα και μια κρέμα πουτίγκας, καλά να λέω που δε μου βγήκε μπεσαμέλ, πασπαλίζω με μπόλικο τριμμένο φουντούκι και έτοιμο το γιορτινό γλυκό της ανεπρόκοπης!
Ο μικρός μου μοσχόφαγε το ''κεκάκι'' και ο καλός μου έφαγε δύο κομμάτια από το άλλο με την κρέμα! Εντέλει όταν σ' αγαπούν και αγαπούν κι αυτό το αφιλότιμο το γλυκό όλα νόστιμα φαντάζουν.... και οι αποτυχίες! Αυτά λέω εγώ για να παρηγοριέμαι.....Να δω πως θα φτιάξω μελομακάρονα και κουραμπιέδες που θα μείνω στας Αθήνας φέτος τις γιορτές! Να 'ναι καλά η πεθερούλα! Σας γλυκοφιλώ!
Ειρήνη
